เวลาไปตามจังหวัดต่าง ๆ
สิ่งปลูกสร้างสาธารณะที่มักจะเห็นกันอยู่บ่อย ๆ และเจนตา ก็คือ
วงเวียนน้ำพุ กับ หอนาฬิกา
…..
ไปจังหวัดไหน ก็มีกันแทบทุกจังหวัด
ไม่รู้ทำไม …
เช้าวันอาทิตย์ก่อนนู้น … เราเกิดอยากกินข้าวแกงขึ้นมา
เลยขับรถไปกินข้าวแกงแถวหอนาฬิกา ในเมืองภูเก็ต
กินเสร็จก็เดินเอื่อยเฉื่อยอยู่จะมาขึ้นรถ ….
เผอิญ 8 โมงเช้าพอดี
เค้าเปิดเพลงชาติ ก็เลยยืนเคารพธงชาติอยู่หน้าหอนาฬิกา …
ในขณะที่เคารพเพลงชาติ ตาก็มองซาบซึ้งสถาปัตยกรรมหอนาฬิกาตรงหน้า
ว่าทำไมสัดส่วนมันแปลก ๆ แบบนี้นะ …
ก็ให้เกิดความสงสัยขึ้นมาว่่า …
ที่ภูเก็ตนี่มีวงเวียนจราจรใหญ่ ๆ ทั้งหมดกี่แห่งกันนะ
นั่นก็เป็นที่มาของปฏิบัติการ ล่าถ่ายรูปวงเวียนทั่วเกาะภูเก็ต
โดยตั้งนาฬิกาปลุก ตี 5 ทุกวันเป็นเวลา 1 สัปดาห์
แหกขี้ตาตื่น หลังจากจิบกาแฟแก้ง่วงเสร็จ ..
ก็รีบบึ่งรถไปยัง วงเวียนเป้าหมายในใจแต่ละวัน
เพื่อให้ทันก่อน 6 โมงครึ่งตอนเช้า …
เพราะว่า ไฟในวงเวียนจะดับตอนเวลานั้น ซึ่งหากไฟดับ ภาพก็จะไม่สวยเท่าไหร่
เรามานับพร้อมกันเลย …
วงเวียนที่ 1 : วงเวียน ท้าวเทพกษัตรีย์ ท้าวศรีสุนทร
เป็นวงเวียนแรกที่ใครมาภูเก็ตก็ต้องผ่านกันทุกคน
เราไปถึงเกือบ 6 โมงครึ่งแล้ว ….
รถก็เริ่มเยอะ ฟ้าก็สว่างไวมาก
องค์ท่านก็ดำไม่เห็นรายละเอียดเด่นชัด
เรายิ่งงอกง่อยเรื่องวัดแสงอยู่ด้วย เลยทำได้ดีสุดเท่านี้แหละจ้า …
โชคดีมากหลังจากวันนั้นเป็นต้นมา
ไม่เห็นเค้าเปิดไฟให้ท่านอีกเลย ….
รู้สึกไฟจะเสีย และอยู่ในระหว่างการซ่อมแซม
วงเวียนที่ 2 : วงเวียนสุริยเดช ( ชาวบ้านเรียกกันว่า วงเวียนน้ำพุ )
เป็นวงเวียนที่ถ่ายยากที่สุด เพราะว่า ฉากหลัง รกมาก ก ก ก ก ไม่รู้จะถ่ายมุมไหนดี
นอกจากนี้ไม่รู้ไฟดับตอนกี่โมง
เราไปถึง 6 โมง 15 นาทีไฟดับแล้ว
เอาใหม่ ไปอีกวัน 6 โมงตรง ก็ดับอีก — เวรกรรม
สุดท้ายเปลี่ยนไปตอน 6 โมงเย็น
ไฟเปิดแต่ถ่ายออกมาไม่สวยเพราะมีโคมจีนระโยงระยาง รบกวนสายตา
โชคดี วันถัดมาหมดงานพ้อต่อ (งานประเพณีปล่อยเต่าของชาวจีน) ตรง ถ.ถลางพอดี
เค้าเลยปลดโคมจีนแดงออก
เสร็จชั้น …. ขอกดให้หนำใจ
.
วงเวียนนี้อยู่ตรงตลาดสด
กลางเมืองพอดีนะ .. ใครจะขึ้นรถสองแถวไปหาดต่าง ๆ ก็ต้องเห็นวงเวียนนี้
วงเวียนที่ 3 : วงเวียนสุรินทร์ ( ชาวบ้านเรียก วงเวียนหอนาฬิกา )
เมื่อก่อนวงเวียนนี้มันสวยกว่านี้
สัดส่วนมันได้
ไม่กี่ปีที่ผ่านมานี่เอง ..
ทางการเค้าทุบแล้วบูรณะใหม่ …
ทำเสร็จ ทำไมคอมันสั้น ๆ เต่อ ๆ ไม่รู้
เพื่อนบอกว่า เค้าทำออกมาให้มีบุคลิกเหมือนคนภูเก็ต เพราะคนภูเก็ตคอจะสั้น ๆ … (มุขควาย)
วงเวียนที่ 4 : วงเวียนนิมิตร ( ชาวบ้านเรียก วงเวียนม้าน้ำ )
เช่นกัน ไปทีไร ฝนตกตอนเช้าทุกที
ก็เลยต้องเปลี่ยนมาถ่ายตอนค่ำแทน …
ไปยืนรอแสงไฟตั้งแต่ 6 โมงเย็น แต่เค้าเปิดไฟตอน 6 โมงครึ่ง
เป็นวงเวียนที่ใหญ่มาก …
ตอนแรกถ่ายให้เห็นวงเวียนกว้าง ๆ แล้วไม่สวยแหะ
เพราะว่า ตัวม้าน้ำเห็นตัวจิ๋วเดียว สัดส่วนไม่เข้ากับวงเวียนที่ใหญ่เบ่อเร่อ
ดูเผิน ๆ เหมือนเป็นซากจิ้งจกตากแห้ง ….
ตายแหงแก๋ไปแปะไว้บนวงเวียน
ก็เลยต้องวิ่งข้ามถนน เข้าไปถ่ายใกล้ ๆ แทน
เป็นวงเวียนที่ข้ามถนนได้ยากมาก ก
และพึ่งสังเกตุเห็นว่าเป็นวงเวียนที่รถในวงเวียนจะต้องจอดชลอให้รถนอกวงเวียนไปก่อน … แปลก
วงเวียนที่ 5 : วงเวียนอนุสรณ์สถานเหมืองแร่ภูเก็ต ( ชาวบ้านเรียกว่า วงเวียนสะพานหิน )
วงเวียนนี้อยู่ตรงสวนสาธารณะสะพานหิน
คนต่างจังหวัดมักคิดว่า ไอ่ขาว ๆ นั่นเป็นรูปเปลือกหอย
ชาวต่างชาติบางคน คิดว่าเป็น รูปฝาชักโครก
…
จริง ๆ แล้วมันคือ รูปเครื่องมือร่อนแร่ดีบุก ….
เด็กภูเก็ตทุกคนสมัยก่อน มักมีความหลังกับอนุสาวรีย์นี้
คือ .. พ่อแม่ต้องเคยพาไปปล่อยให้ปีนเล่นสไลด์ลงมา
เพราะว่า สมัยก่อนยังไม่มี โลตัส Big C แมคโดนัลด์
ให้พาลูกไปเล่น ..
วงเวียนที่ 6 : วงเวียนเมืองทอง
เป็นวงเวียนที่อาจหายากหน่อย
เพราะอยู่ ถนนพัฒนาท้องถิ่นทางไปจุดชมวิวเขาขาด และจุดชมวิวคลองมุดง
เมื่อก่อนเป็นเพียง การเอาถังปูนซีเมนต์กลม ๆ มาวางไว้ตรงกลาง
ตอนนี้ปรับปรุงขึ้นมาดีหน่อย … แต่ยังไม่เสร็จเรียบร้อยดี
วงเวียนที่ 7 : วงเวียนกะรนราษฏร์สุขสันต์ ( ชาวบ้านเรียกว่า วงเวียนกะรน )
แม้แต่คนภูเก็ตเองก็แทบไม่มีใครรู้จักชื่ออย่างเป็นทางการของวงเวียนนี้
เนื่องจากว่าป้ายชื่อวงเวียน ..
ถูกติดตั้งอยู่ภายในวงเวียน ซึ่งแปลกดี ไม่ทราบเหตุผลว่าทำไม
อีกทั้ง การออกแบบก็แปลก
เป็นรูปชาวบ้านซึ่งดูขัด ๆ กับภาพลักษณ์ของเมืองชายทะเล
แต่เราก็พึ่งรู้วันที่ไปถ่ายนี่หละ เพราะว่าเค้ามีป้ายรายละเอียด Concept การสร้างวงเวียนนี้
เช่นเดิม .. ติดอยู่ข้างในวงเวียน
เค้าบอกว่า ก่อสร้างเป็นรูปบรรพบุรุษของชาวกะรน
ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวไร่ ชาวสวน ชาวนา และชาวประมง
ปัจจุบันลูกหลานเลิกทำอาชีพนี้กันไปเกือบหมดแล้ว
หันไปขับ Taxi เฝ้าเตียงผ้าใบชายหาด และทำท่องเที่ยวกันหมด
เค้าเลยทำมาให้ลูกหลานรำลึกถึง
เช่นกัน .. เป็นหนึ่งวงเวียนที่ถ่ายยากมาก เพราะว่า ฉากหลังรกมาก
ลมก็แรงจัด
พัดเอาขาตั้งกล้องสั่น … ถ่ายลำบากจัง
วงเวียนที่ 8 : วงเวียนเกาะสิเหร่
ไม่มีรูปมาโชว์นะจะ .. เนื่องจากเค้าปิดปรับปรุงอยู่
เอาสังกะสีเก่า ๆ มาล้อมรอบวงเวียนหมดเลย
ข้ามไปวงเวียนสุดท้ายก็แล้วกัน
คันปาก ขอโม้หน่อย ….
วงเวียนนี้เป็นวงเวียนสุดยอดในใจเรา ……
เพราะต้องผ่านทุกวันตอนไปทำงาน
ไม่มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ แต่เราเรียกว่า …. วงเวียนวัดใจ
เพราะต้องใจถึง ถึงจะผ่านวงเวียนนี้ไปได้โดยเฉพาะช่วงเวลา Rush Hours ….
และสืบเนื่องจากปัญหาจราจร
และผู้ใช้ถนนต้องวัดใจกันบ่อย ๆ …..
ก็เลยเป็นวงเวียนที่ถูกทุบแล้วสร้าง สร้างแล้วรื้อบ่อย ๆ
จากวงเวียนน้ำพุ ถูกทุบยุบเหลือเพียงกระถางต้นเฟื่องฟ้าง่อย ๆ ที่มีแต่ใบ
เพื่อขยายให้วงเวียนใหญ่ขึ้น รองรับปริมาณรถให้ลื่นไหล …
ใช้ไปชั่วระยะเวลานึง
แต่ไม่ work ….
ก็เลยเอากระถางเฟื่องฟ้าออก …
เปลี่ยนเป็นเสาไฟจราจรสีดำอยู่ตรงกลางวงเวียน
มีไฟจราจรทั้ง 4 หน้า เหมือนพระพรหม
ใช้ไปชั่วระยะเวลานึง
แต่ไม่ work …
ไฟจราจร 4 หน้าพระพรหมถูกย้ายทิ้ง ….
เปลี่ยนเป็นไฟจราจรริมถนนทุกแยกอย่างเป็นทางการพร้อมเลขนับ ถอยหลัง
แบบในกรุงเทพฯ ดู Hi-Tech ซึ่งน่าจะดี
ใช้ไปชั่วระยะเวลานึง
แต่ไม่ work …
ต่อมาดับสัญญานไฟจราจร
ถอนเสาออก
ใช้่ตำรวจจราจรไปอยู่ตรงกลางวงเวียนหนึ่งคน
พร้อมที่เหลือยืนแต่ละแยก … มาช่วยกันโบก
เห็นแล้วสงสารจราจร และเหนื่อยแทน
แต่ไม่ work …
เพราะตำรวจจราจร ก็เหนื่อยเป็น
สุดท้ายเปลี่ยนมาเป็นแบบที่เห็น
พร้อมติดตั้งอุปกรณ์คลาสสิคของตำรวจจราจรไทย
ซึ่งแก้ปัญหาได้ทุกจุด ทุกถนนในประเทศไทย
นั่นคือ …… กรวยจราจร
วงเวียนที่ว่านี้ก็คือ … แต่น แตน แต๊น น น น น น
วงเวียนที่ 9 : วงเวียนห้าแยกฉลอง
จบสักที …. ง่วงนอน
ขอไปหลับก่อน …
ความเห็นล่าสุด